خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو گل سرخ بُرو دست دستهمچو می‌ای خلق ز تو مست مست
۲
بازوی تو قوس خدا یافت یافتتیر تو از چرخ برون جَست جَست
۳
غیرت تو گفت بُرو راه نیسترحمت تو گفت: «بیا! هست هست»
۴
لطف تو دریاست و منم ماهی‌اشغیرت تو ساخت مرا شَست شَست
صفحهٔ ۱ از ۲