خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازرسیدیم ز میخانه مستبازرهیدیم ز بالا و پست
۲
جمله مستان خوش و رقصان شدنددست زنید ای صنمان دست دست
۳
ماهی و دریا همه مستی کنندچونک سر زلف تو افتاده شست
۴
زیر و زبر گشت خرابات ماخنب نگون گشت و قرابه شکست
صفحهٔ ۱ از ۳