خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز بِگَه خاسته سر مست مستمستِ شرابی و شرابِ الست
۲
عشق رسانید تو را همچو جاماز برِ ما تا برِ خود دست دست
۳
بازوی تو قوس خدا یافت یافتتیر تو از چرخ برون جَست جَست
۴
هر گُهری کان ز خزینهٔ خداستدر دو لبِ لعلِ تو آن هست هست
صفحهٔ ۱ از ۲