خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نفسی بهوی الحبیب فارتلما رات الکوس دارت
۲
مدت یدها الی رحیقو النفس بنوره استنارت
۳
لما شربته نفس و تراخفت و تصاعدت و طارت
۴
لاقت قمرا اذا تجلیالشمس من الحیا توارت
صفحهٔ ۱ از ۲