خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سودای تو در جوی جان چون آب حیوان می‌رودآب حیات از عشق تو در جوی جویان می‌رود
۲
عالم پر از حمد و ثنا از طوطیان آشنامرغ دلم بر می‌پرد چون ذکر مرغان می‌رود
۳
بر ذکر ایشان جان دهم جان را خوش و خندان دهمجان چون نخندد چون ز تن در لطف جانان می‌رود
۴
هر مرغ جان چون فاخته در عشق طوقی ساختهچون من قفس پرداخته سوی سلیمان می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۳