خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌همگان به سر شود، بی‌تو به سر نمی‌شودداغِ تو دارد این دلم، جای دگر نمی‌شود
۲
دیدهٔ عقل مستِ تو، چرخهٔ چرخ پَستِ توگوشِ طرب به دست تو، بی‌تو به سر نمی‌شود
۳
جان ز تو جوش می‌کند، دل ز تو نوش می‌کندعقل خروش می‌کند، بی‌تو به سر نمی‌شود
۴
خَمرِ من و خُمارِ من، باغِ من و بهارِ منخوابِ من و قرارِ من، بی‌تو به سر نمی‌شود
صفحهٔ ۱ از ۴