خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌روددیر به خانه وارسد منزل دور می‌رود
۲
در عوض بت گزین کژدم و مار همنشینوز تتق بریشمین سوی قبور می‌رود
۳
شد می و نقل خوردنش عشرت و عیش کردنشسخت شکست گردنش سخت صبور می‌رود
۴
زهره نداشت هیچ کس تا بر او زند نفسپخته شود از این سپس چون به تنور می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۴