خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جور و جفا و دوریی کان که نگار می‌کندبر دل و جان عاشقان چون کنه کار می‌کند
۲
هم تک یار، یار کو؟ راحت مطلقست اویار ز حکم و داوری با تو چه یار می‌کند
۳
یک صفتی قرین شود چرخ بدو زمین شودیک صفتی خریف را فصل بهار می‌کند
۴
از صفتی فرشته را دیو و بلیس می‌کندوز تبشی شب مرا رشک بهار می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۵