خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد بهار آمد بهار خوش عذار آمدخوش و سرسبز شد عالم اوان لاله زار آمد
۲
ز سوسن بشنو ای ریحان که سوسن صد زبان داردبه دشت آب و گل بنگر که پرنقش و نگار آمد
۳
گل از نسرین همی‌پرسد که چون بودی در این غربتهمی‌گوید خوشم زیرا خوشی‌ها زان دیار آمد
۴
سمن با سرو می‌گوید که مستانه همی‌رقصیبه گوشش سرو می‌گوید که یار بردبار آمد
صفحهٔ ۱ از ۳