خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چرخ وجود من از این گردش فروماندبگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند
۲
اگر این لشکر ما را ز چشم بد شکست افتدبه امر شاه لشکرها از آن بالا فروآید
۳
اگر باد زمستانی کند باغ مرا ویرانبهار شهریار من ز دی انصاف بستاند
۴
شمار برگ اگر باشد یکی فرعون جباریکف موسی یکایک را به جای خویش بنشاند
صفحهٔ ۱ از ۳