خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که درون دل عشق و طلبی باشدچون دل نگشاید در آن را سببی باشد
۲
رو بر در دل بنشین کان دلبر پنهانیوقت سحری آید یا نیم شبی باشد
۳
جانی که جدا گردد جویای خدا گردداو نادره‌ای باشد او بوالعجبی باشد
۴
آن دیده کز این ایوان ایوان دگر بیندصاحب نظری باشد شیرین لقبی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲