خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون جغد بود اصلش، کی صورتِ باز آید؟چون سیر خورد مردم، کی بوی پیاز آید؟
۲
چون افتد شیر نر از حمله حیز و غروز زخمهٔ کون خر کی بانگ نماز آید؟
۳
پای تو شده کوچک از تنگی پاپوچکپا برکش ای کوچک! تا پهن و دراز آید
۴
بگشای به امیدی تو دیدهٔ جاویدیتا تابش خورشیدش از عرش فراز آید
صفحهٔ ۱ از ۲