خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن صبح سعادت‌ها چون نورفشان آیدآن گاه خروس جان در بانگ و فغان آید
۲
خور نور درخشاند پس نور برافشاندتن گرد چو بنشاند جانان بر جان آید
۳
مسکین دل آواره آن گمشده یک بارهچون بشنود این چاره خوش رقص کنان آید
۴
جان به قدم رفته در کتم عدم رفتهبا قد به خم رفته در حین به میان آید
صفحهٔ ۱ از ۲