خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سرو مرا بوی بالای تو می‌آیدوز ماه مرا رنگ و سیمای تو می‌آید
۲
هر نی کمر خدمت در پیش تو می‌بنددشکر به غلامی حلوای تو می‌آید
۳
هر نور که آید او از نور تو زاید اومی مژده دهد یعنی فردای تو می‌آید
۴
گل خواجه سوسن شد آرایش گلشن شدزیرا که از آن خنده رعنای تو می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۳