خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر ذره که بر بالا مِی نوشد و پا کوبدخورشید ازل بیند وز عشق خدا کوبد
۲
آن را که بخنداند خوش دست برافشاندوان را که بترساند دندان به دعا کوبد
۳
مستست از آن باده با قامت خم دادهاین چرخ بر این بالا ناقوس صلا کوبد
۴
این عشق که مست آمد در باغ الست آمدکانگور وجودم را در جهد و عنا کوبد
صفحهٔ ۱ از ۴