خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کآتش من دارد او خرقه ز من داردزخمی چو حسینستش جامی چو حسن دارد
۲
نفس ار چه که زاهد شد او راست نخواهد شدور راستیی خواهی آن سرو چمن دارد
۳
جانیست تو را ساده نقش تو از آن زادهدر ساده جان بنگر کان ساده چه تن دارد
۴
آیینه جان را بین هم ساده و هم نقشینهر دم بت نو سازد گویی که شمن دارد
صفحهٔ ۱ از ۳