خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نومید مشو جانا، کاومید پدید آمداومیدِ همه جان‌ها، از غیب رسید آمد
۲
نومید مشو گر چه، مریم بشد از دستتکآن نور که عیسی را، بر چرخ کشید آمد
۳
نومید مشو ای جان، در ظلمت این زندانکآن شاه که یوسف را، از حبس خرید آمد
۴
یعقوب برون آمد، از پردهٔ مستورییوسف که زلیخا را، پرده بدرید آمد
صفحهٔ ۱ از ۲