خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشدچون حکم خدا آید آن زیر و زبر باشد
۲
بر هر چه امیدستت کی گیرد او دستتبر شکل عصا آید وان مار دوسر باشد
۳
وان غصه که میگویی آن چاره نکردم دیهر چاره که پنداری آن نیز غرر باشد
۴
خودکرده شمر آن را چه خیزد از آن سودااندر پی صد چون آن صد دام دگر باشد
صفحهٔ ۱ از ۲