خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در کوی خرابات مرا عشق کشان کردآن دلبر عیار مرا دید نشان کرد
۲
من در پی آن دلبر عیار برفتماو روی خود آن لحظه ز من باز نهان کرد
۳
من در عجب افتادم از آن قطب یگانهکز یک نظرش جمله وجودم همه جان کرد
۴
ناگاه یک آهو به دو صد رنگ عیان شدکز تابش حسنش مه و خورشید فغان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳