خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار دگر آن آب به دولاب درآمدوآن چرخهٔ گردنده در اشتاب درآمد
۲
بار دگر آن جان، پر از آتش و از آبدر لرزه چو خورشید و چو سیماب درآمد
۳
بار دگر آن صورتِ پنهانیِ عالماز روزن جان، دوش، چو مهتاب درآمد
۴
خورشید که می‌درَّد از او مشرق و مغرباز لطف بوَد گر به سطرلاب درآمد
صفحهٔ ۱ از ۴