خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۶۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن سرخ قبایی که چو مه پار برآمدامسال در این خرقه زنگار برآمد
۲
آن ترک که آن سال به یغماش بدیدیآنست که امسال عرب وار برآمد
۳
آن یار همانست اگر جامه دگر شدآن جامه بدل کرد و دگربار برآمد
۴
آن باده همانست اگر شیشه بدل شدبنگر که چه خوش بر سر خمار برآمد
صفحهٔ ۱ از ۲