خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی زان می که می‌چریدندبفزای که یارکان رسیدند
۲
مهمان بفزود می بیفزازان خنب که اولیا چشیدند
۳
زان می که ز بوش جمله ابدالدر خلق پدید و ناپدیدند
۴
ای ساقی خوب شکرللهکان روی نکوت را بدیدند
صفحهٔ ۱ از ۲