خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کس که به بندگیت آیدبا او تو چنین کنی نشاید
۲
ای روی تو خوب و خوی تو خوشچون تو گهری فلک نزاید
۳
روی تو و خوی تو لطیفستسر دل تو لطیف باید
۴
آن شخص که مردنیست فرداامروز چرا جفا نماید
صفحهٔ ۱ از ۳