خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی برخیز کان مه آمدبشتاب که سخت بی‌گه آمد
۲
ترکانه بتاز وقت تنگستکان ترک ختا به خرگه آمد
۳
در وهم نبود این سعادتاقبال نگر که ناگه آمد
۴
عاشق چو پیاله پر ز خون بودچون ساغر می به قهقه آمد
صفحهٔ ۱ از ۲