خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مایهٔ دهر جان فزا بودزیرا که در او پری ما بود
۲
مر پریان را ز حیرت اوهر گوشه مقال و ماجرا بود
۳
عقلست چراغ ماجراهاآن جا هش و عقل از کجا بود
۴
در صرصر عشق عقل پشه‌ستآن جا چه مجال عقل‌ها بود
صفحهٔ ۱ از ۳