خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینک آن مرغان که ایشان بیضه‌ها زرین کنندکره تند فلک را هر سحرگه زین کنند
۲
چون بتازند آسمان هفتمین میدان شودچون بخسپند آفتاب و ماه را بالین کنند
۳
ماهیانی کاندرون جان هر یک یونسیستگلبنانی که فلک را خوب و خوب آیین کنند
۴
دوزخ آشامان جنت بخش روز رستخیزحاکمند و نی دعا دانند و نه نفرین کنند
صفحهٔ ۱ از ۳