خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای طربناکان ز مطرب التماس می کنیدسوی عشرت‌ها روید و میل بانگ نی کنید
۲
شهسوار اسب شادی‌ها شوید ای مقبلاناسب غم را در قدم‌های طرب‌ها پی کنید
۳
زان می صافی ز خم وحدتش ای باخودانعقل و هوش و عاقبت بینی همه لاشیء کنید
۴
نوبهاری هست با صد رنگ گلزار و چمنترک سرد و خشک و ادباری ماه دی کنید
صفحهٔ ۱ از ۳