خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بودزانک شاهنشاه ما هم شاه و هم درویش بود
۲
شاه ما از پرده برجان چو خود را جلوه کردجان ما بی‌خویش شد زیرا که شه بی‌خویش بود
۳
شاه ما از جان ما هم دور و هم نزدیک بودجان ما با شاه ما نزدیک و دوراندیش بود
۴
صاف او بی‌درد بود و راحتش بی‌درد بودگلشن بی‌خار بود و نوش او بی‌نیش بود
صفحهٔ ۱ از ۲