خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصف آن مخدوم می‌کن گرچه می‌رنجد حسودکاین حسودی کم نخواهد گشت از چرخ کبود
۲
گرچه خود نیکو نیاید وصف می از هوشیارچون پی مست از خمار غمزه مستش چه سود
۳
مست آن می گر نه‌ای می دو پی دستار و دلچونک دستار و دلت را غمزه‌های او ربود
۴
گر دو صد هستیت باشد در وجودش نیست شوزانک شاید نیست گشتن از برای آن وجود
صفحهٔ ۱ از ۵