خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحری چو شاه خوبان به وثاق ما درآمدبه مثال ساقیان او به سبو و ساغر آمد
۲
نه سبوی او بدیدم نه ز ساغرش چشیدمکه هزار موج باده به دماغ من برآمد
۳
بگشاد این دماغم پر و بال بی‌نهایتکه به آفتاب ماند که به ماه و اختر آمد
۴
به مبارکی و شادی چو جمال او بدیدمز جمال او دو دیده ز دو کون برتر آمد
صفحهٔ ۱ از ۱