خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به میان دل خیال مه دلگشا درآمدچو نه راه بود و نی در عجب از کجا درآمد
۲
بت و بت پرست و مؤمن همه در سجود رفتندچو بدان جمال و خوبی بت خوش لقا درآمد
۳
دل آهنم چو آتش چه خوش است در منارشنه که آینه شود خوش چو در او صفا درآمد
۴
به چه نوع شکر گویم که شکرستان شکرمز در جفا برون شد ز در وفا درآمد
صفحهٔ ۱ از ۳