خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزدهمچو سرو این تن من بی‌دل و جان برخیزد
۲
من گمانم تو عیان پیش تو من محو به همچون عیان جلوه کند چهره گمان برخیزد
۳
چون رسد سنجق تو در ستمستان جهانظلم کوته شود و کوچ و قلان برخیزد
۴
بر حصار فلک ار خوبی تو حمله برداز مقیمان فلک بانگ امان برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳