خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچ روی تو کند نور رخ خور نکندو آنچ عشق تو کند شورش محشر نکند
۲
هر کی بیند رخ تو جانب گلشن نرودهر کی داند لب تو قصه ساغر نکند
۳
چون رسد طره تو مشک دگر دم نزندچون رسد پرتو تو عقل دگر سر نکند
۴
مالک الملک چنان سنجق عشاق فراشتکه کسی را هوس ملکت سنجر نکند
صفحهٔ ۱ از ۳