خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این کبوتربچه هم عزم هوا کرد و پریدچون صفیری و ندایی ز سوی غیب شنید
۲
آن مراد همه عالم چه فرستاد رسولکه بیا جانب ما چون نپرد جان مرید
۳
بپرد جانب بالا چو چنان بال بیافتبدرد جامه تن را چو چنان نامه رسید
۴
چه کمندست که پر می‌کشد این جان‌ها راچه ره است آن ره پنهان که از آن راه کشید
صفحهٔ ۱ از ۳