خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۷۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله پیوسته سرت سبز و لبت خندان بادهله پیوسته دل عشق ز تو شادان باد
۲
غم پرستی که تو را بیند و شادی نکندهمه سرزیر و سیه کاسه و سرگردان باد
۳
چونک سرزیر شود توبه کند بازآیدنیک و بد نیک شود دولت تو سلطان باد
۴
نور احمد نهلد گبر و جهودی به جهانسایه دولت او بر همگان تابان باد
صفحهٔ ۱ از ۲