خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چه دلبر کرد ناخوش چون بودهر چه کشت افزاست آتش چون بود
۲
نقش‌هایی که نگارد آن نگارعقل آن را جز که مفرش چون بود
۳
شربتی را کو به مست خود دهدجز لطیف و پاک و دلکش چون بود
۴
کشتی شش گوشه‌ست این شش جهتبحر بی‌پایان در این شش چون بود
صفحهٔ ۱ از ۲