خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان لطفت همی در پی رسدور نه کس را این تقاضا کی رسد
۲
مست عشقم دار دایم بی‌خمارمن نخواهم مستیی کز می‌رسد
۳
ما نیستانیم و عشقش آتشیستمنتظر کان آتش اندر نی رسد
۴
این نیستان آب ز آتش می‌خوردتازه گردد ز آتشی کز وی رسد
صفحهٔ ۱ از ۲