خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا بیار باده که ایام می‌رودتلخی غم به لذت آن جام می‌رود
۲
جامی که عقل و روح حریف و جلیس اوستنی نفس کوردل که سوی دام می‌رود
۳
با جام آتشین چو تو از در درآمدیوسواس و غم چو دود سوی بام می‌رود
۴
گر بر سرت گلست مشویش شتاب کنبر آب و گل بساز که هنگام می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۴