خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۸۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعره آن بلبلان از سوی بستان رسیدصورت بستان نهان بوی گلستان بدید
۲
باد صبا می‌وزد از سر زلف نگارفعل صبا ظاهرست لیک صبا را که دید
۳
این دم عیسی به لطف عمر ابد می‌دهدعمر ابد تازه کرد در دم عمر قدید
۴
مژده دولت رسید در حق هر عاشقیآتش دل می‌فروخت دیگ هوس می‌پزید
صفحهٔ ۱ از ۲