خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگفتمت مرو آن جا که مبتلات کنندکه سخت دست درازند بسته پات کنند
۲
نگفتمت که بدان سوی دام در دامستچو درفتادی در دام کی رهات کنند
۳
نگفتمت به خرابات طرفه مستانندکه عقل را هدف تیر ترهات کنند
۴
چو تو سلیم دلی را چو لقمه بربایندبه هر پیاده شهی را به طرح مات کنند
صفحهٔ ۱ از ۳