خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به باغ بلبل از این پس حدیث ما گویدحدیث خوبی آن یار دلربا گوید
۲
چو باد در سر بید افتد و شود رقصانخدای داند کو با هوا چهها گوید
۳
چنار فهم کند اندکی ز سوز چمندو دست پهن برآرد خوش و دعا گوید
۴
بپرسم از گل کان حسن از که دزدیدیز شرم سست بخندد ولی کجا گوید
صفحهٔ ۱ از ۴