خلوتی با عطار
شمارهٔ ۹
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف و رخِ تو که قصدِ جان دارندمدر هر نفسی کار به جان آرندم
۲
از سایهٔ زلفِ تو رخت چون بینمکز سایه به آفتاب نگذارندم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق