خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۵
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر لعلِ لبِ تو دَرِّ شهوارم دادزلف تو ز پی شکست بسیارم داد
۲
با لعلِ لبِ تو کارِ ما چون زر بودزلفت به ستیزه تاب در کارم داد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق