خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن مکن که پشیمان شوی و بد باشدکه بی‌عنایت جان باغ چون لحد باشد
۲
چه ریشه برکنی از غصه و پشیمانیچو ریش عقل تو در دست کالبد باشد
۳
بکن مجاهده با نفس و جنگ ریشاریشکه صلح را ز چنین جنگ‌ها مدد باشد
۴
وگر گریز کنی همچو آهو از کف شیرز تو گریزد آن ماه بر اسد باشد
صفحهٔ ۱ از ۳