خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سلام بر تو که سین سلام بر تو رسیدسلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید
۲
بگرد بام تو گردان کبوتران سلامکه بی‌پناه تو کس را نشاید آرامید
۳
چو پر و بال ز تو یافتست هر مرغیز غیر تو به کجا باشدش امید مرید
۴
به هر طرف که ببینی تو مرغ سوخته پربدان که از طمع خام سوی دام پرید
صفحهٔ ۱ از ۲