خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو را بخت یار خواهد بودعشق را با تو کار خواهد بود
۲
عمر بی‌عاشقی مدان به حسابکان برون از شمار خواهد بود
۳
هر زمانی که می‌رود بی‌عشقپیش حق شرمسار خواهد بود
۴
هر چه اندر وطن تو را سبکستساعت کوچ بار خواهد بود
صفحهٔ ۱ از ۶