خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زندگانی صدر عالی بادایزدش پاسبان و کالی باد
۲
هر چه نسیه‌ست مقبلان را عیشپیش او نقد وقت و حالی باد
۳
مجلس گرم پرحلاوت اواز حریف فسرده خالی باد
۴
جان‌ها واگشاده پر در غیببسته پیشش چو نقش قالی باد
صفحهٔ ۱ از ۲