خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هین که هنگام صابر‌ان آمدوقت سختی و امتحان آمد
۲
این چنین وقت عهد‌ها شکنندکارد چون سوی استخوان آمد
۳
عهد و سوگند سخت سست شودمرد را کار چون به جان آمد
۴
هله ای دل تو خویش سست مکندل قوی کن که وقت آن آمد
صفحهٔ ۱ از ۴