خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۹۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که بهر تو انتظار کندبخت و اقبال را شکار کند
۲
بهر باران چو کشت منتظر استسینه را سبز و لاله‌زار کند
۳
بهر خورشید کان چو منتظر استسنگ را لعل آبدار کند
۴
انتظار ادیم بهر سهیلاندر او صد هزار کار کند
صفحهٔ ۱ از ۴