خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۰۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت کسی خواجه سنایی بمردمرگ چنین خواجه نه کاریست خرد
۲
قالب خاکی به زمین بازدادروح طبیعی به فلک واسپرد
۳
ماه وجودش ز غباری برستآب حیاتش به درآمد ز درد
۴
پرتو خورشید جدا شد ز تنهر چه ز خورشید جدا شد فسرد
صفحهٔ ۱ از ۳